— Зумраша ўғлинг яна оёқ кийимимни расво қилибди. Тувакка ўтиришни ўрганган эдинг-ку...?
Хотини:
— Туфлигингиздан бадбўй ҳид келаётган эди. Адашиб кетибди-да...
— Мен эса сени эҳсон ошингга албатта бораман!
— Дўстим биласанми, кеча шунақа “кетворган” негр қиз билан танишдим... Қадди-қомати келишган, сочлари жингалак, ўзи ширинсўз, ...
— Хўш кейин нима бўлди?
— Кейин биз тунги клубга бордик. Клуб ичкариси жуда-ям қоронғи экан жин урсин!
— Нима бўлди?
— Қоронғида уни йўқотиб қўйдим.
— Биров сенга олма берса нима унга дейсан?
— Олма ювилганми дейман, устоз, - жавоб берибди бола.
— Мен ёғларга қарши кураш бошладим!
Дугонаси унга қараб туриб:
— Жуда кўпларини асир олишга ҳам улгурибсан.
— Ташвишланма, сен соппа-соғсан!
— Мен ҳудди одамга ўхшаб кетадиган компьютер яратдим.
— Ҳўш, нимаси одамга ўхшаркан?
— Ўзи хато қилиб қўйиб, бошқа компьютерга тўнкаб тураверади.
Эр:
— Сени нуқул пул ҳавотирга солади!
Хотин:
— Пул ҳавотирга солмайди, тинчлантиради!
Бир гал яна шунақа қилган экан, сотувчи ердаги ҳамма тангаларни йиғиб:
— Қайтими менга ҳам керак эмас, - деб узоқроққа сочиб юборибди.
Ҳалиги одам тангалар ётган жойга бориб, бир дона тангани чўнтагидан олиб, ерга ташлабди-да:
— Унда яна битта пиво қуй!, - дермиш.





