Она:
— Доим ҳақиқатни ёзгин!
Ота:
— Э, уёқда ҳар битта хатни текширишади.
Она:
— Унда аҳволинг ёмон бўлса, қизил, яхши бўлса, кўк рангли сиёҳда хат ёзгин!
Ўғил жўнаб кетди. Орадан қанчадир вақт ўтиб, кўк сиёҳда ёзилган хат келибди:
"Онажон, отажон, ҳаммаси яхши! Фақат, бу хатимни қизил кўзойнак тақиб ўқинглар..."
— Нима бўлди, шикоятингиз? - деб сўраса, ҳалиги одам:
— Кеча оғайниларим билан болаларни соғлиги учун ичдик, аёлларимизни соғлиги учун ичдик, қўшниларни соғлиги учун ичдик, охири негадир ўзимни соғлиғим ёмонлашди, - дермиш.
— Ҳурматли ҳайдовчи, сиз ҳозиргина пиёдага йўл бермай қайрилдингиз...
— Йўғ-е, бўлиши мумкинмас! Мана машинамда видеорегистратор бор...
Видеорегистратордаги ёзувни синчковлик билан текшириб чиққан ЙПҲ нозири ҳайдовчининг пиёдага йўл берганини кўрибди.
Лекин ҳайдовчи кун бўйи қилган бошқа 4 та қоидабузарлигиучун жарималар қоғозини ҳайдовчининг қўлига топширибди.
— Бир йигит билан танишган эди. У менга ёқмади. Қандай қилиб ундан қутулсам экан?
— Одатда бундай ҳолатларда мен ўша йигитдан қарз сўраб тураман. Қарабсан-ки, осонгина қутуласан.
— Ўғлим, бу нима қилганинг?! Отанг шу юришингни билса нима қилади?! - дебди.
Шунда йигит иккиланмай жавоб берибди:
— Отам мени ўлдиради! Чунки бу унинг ҳудуди!!!
— Ҳа! Агар сўралган пулни соат 17:00да олиб боришинг керак бўлса-ю, сен уни 17:30 да олиб борсанг, демак сен ярим соатга аблаҳ бўлиб турасан.
— Абдуллаев
— Мен!
— Илҳомов
— Мен!
— З0 итов
— Мен! Зоитовман, ўртоқ старшина, Зоитов!
— Менга иккита еврей керак, - дебди.
— Еврейни нима қиласиз? - деб сўрашса,
— Уйимни евроремент қилдирмоқчиман, - дебди.
— Яхши болам, аёлинг дардкашинг бўлади.
— Яхшику, лекин мени дардим йўқку бобо?!
— Уйлансанг у ҳам бўлади болам.
— Сизга қозидан хат,— деб қоғозни берибди. Тўй эгаси қувониб, хатни олиб, Афандини тўйхонага киргизиб тўрга ўтказибди. Афанди эса вақтдан фойдаланиб, дастурхондаги нози-неъматларни бир бошдан ея бошлабди.
Тўй эгаси қоғозни очиб қараса, бўм-бўш.
— Қоғозда ҳеч нарса ёзилмаган-ку! - дебди афандининг ёнига бориб.
— Ишлари зарур бўлгани учун қоғозга хат ёзишга қўллари тегмади,— дермиш Афанди.





