Биринчи кампир:
— Ёшим 60 га чиқди, биттаям тишим тушмаган, туф-туф кўз тегмасин, - дебди.
Иккинчи кампир:
— Ёшим 65 га чиқди. Сочларим ҳудди ёшлигимдагидай қалин, қора. Туф-туф кўз тегмасин, - дебди.
Учинчи кампир:
— Мақтанишга бошқа нарса тополмадиларми? Тўғри ёшим силарникидан анча катта. 70 даман, тишларим аллақачон тўкилиб, сочларим ҳам оқариб ётибди. Лекин ҳалиям ман қиз боламан. Туф-туф кўз тегмасин, - дермиш.
— Сомса совумасин, олсинлар, тақсир.
— Хўп ажойиб сомса бўлибди. Тўрттасини еб, тўйиб қолдим.
— Тақсир, бешта едингиз, яна битта олинг, жуфт бўла қолсин.
Эратаси келин ортидан йигит келибди, йигитни ушлаб олган қайнота ва қайнона эрталабгача ун тегирмонида эшакни ўрнида ишлатишибди.
Кейинги куни келин ўтиб кетаётиб ҳуштак чалиб қошини қоқса, йигит:
— Ҳа, унинг тугадими?, - дермиш
Афанди уларга шарт қўйибди:
— Ўзингизга ёққан гулни олиб келинглар. Улар олиб келибди.
— Энди ҳар ким ўзи олиб келган гулни есин, - дебди.
Ўзбек лола олиб келган экан, уни бемалол ебди. Рус атиргул олиб келган экан. У гулни еяр экан, ҳам кулармиш, ҳам йиғлармиш.
— Нега йиғлаяпсан, деб сўрашса
— Атиргулнинг тикани бўғзимга тиқиляпти, - дермиш.
— Унда нега кулаяпсан, -деб сурашса
— Ану немис кактус кўтариб келяпти, - дермиш.
— Жоним светни ўчиргин, зўр фокус қиламан, - деса.
Қиз ҳам унга қараб:
— Ҳа, кейин ўша фокусингизни боқасизми?, - дермиш..
— Сўраманг, барибир топиб беролмайсиз...
— Ие, бирор марта айтганингни олиб бермадимми? Айт, дарров муҳайё қиламан.
— Истаган нарсамними?? Алдамайсизми?
— Биласанку, йигит битта гапиради ва сўзида туради!
— Яхши... Ўзингиздан кўринг...
— Нима экан, жуда қизиқтирдингку?
— Вақт coвғa қилинг. Бошқа ҳеч нима керакмас.
— Нима деганинг бу? Қанақа вақт?...
— Ҳар куни кечки пайт мана шу қўлиздаги телефонии кавлаб ўтиришга кетган вақтиздан бир соатгинасини... Оилангиз учун... Оддийгина эътибор... Болларизга... Менга...
— Ммм...
— Рухсат беринг ўртоқ полковник, сизга уставдан ташқари мурожат қилсам бўладими? - деса Полковник:
— Бўлади, - дебди.
Шунда аскар:
— Сан қари эшак, сассиқ чол, жонга тегдинг, қачон ишдан кетасан. Рухсат беринг ўртоқ полковник кетишга, - дермиш.
Хотини:
— Чарчадим ухлайман, - деса
Ҳакам шартта сариқ карточка кўрсатибди.
Хотини:
— Нимага?
— Симуляция учун, - дебди.
Бир бирига тескари қараб ётишибди. Орадан ярим соат ўтгач, хотини эрига қизил карточка кўрсатиб турармиш.
Эри:
— Нимага?
— Қўл билан ўйнаганиз учун.
1. Ширинларига
2. Бунисини адамиз есинлар!
Бошлиқ 10 дан 100000000гача қабул қилади.





