Bola olmani olib indamay turaverdi.
— Nima deyish kerak, bolakay? - deb so‘radi yonidagi ayol.
Bola onaxonga qarab:
— Yuvilganmi? - debdi
— Oyijon nimaga meni ismimni Latifa qo‘ygansiz? - desa
Afandi dadasi:
— Oying Tabassumxon, men Afandi bo‘lganimdan keyin, sen ham Latifa bo‘lasande qizim, — dermish
Birinchi kampir:
— Yoshim 60 ga chiqdi, bittayam tishim tushmagan, tuf-tuf ko‘z tegmasin, - debdi.
Ikkinchi kampir:
— Yoshim 65 ga chiqdi. Sochlarim huddi yoshligimdagiday qalin, qora. Tuf-tuf ko‘z tegmasin, - debdi.
Uchinchi kampir:
— Maqtanishga boshqa narsa topolmadilarmi? To‘g‘ri yoshim silarnikidan ancha katta. 70 daman, tishlarim allaqachon to‘kilib, sochlarim ham oqarib yotibdi. Lekin haliyam man qiz bolaman. Tuf-tuf ko‘z tegmasin, - dermish.
— Somsa sovumasin, olsinlar, taqsir.
— Xo‘p ajoyib somsa bo‘libdi. To‘rttasini yeb, to‘yib qoldim.
— Taqsir, beshta yedingiz, yana bitta oling, juft bo‘la qolsin.
Eratasi kelin ortidan yigit kelibdi, yigitni ushlab olgan qaynota va qaynona ertalabgacha un tegirmonida eshakni o‘rnida ishlatishibdi.
Keyingi kuni kelin o‘tib ketayotib hushtak chalib qoshini qoqsa, yigit:
— Ha, uning tugadimi?, - dermish
Afandi ularga shart qo‘yibdi:
— O‘zingizga yoqqan gulni olib kelinglar. Ular olib kelibdi.
— Endi har kim o‘zi olib kelgan gulni yesin, - debdi.
O‘zbek lola olib kelgan ekan, uni bemalol yebdi. Rus atirgul olib kelgan ekan. U gulni yeyar ekan, ham kularmish, ham yig‘larmish.
— Nega yig‘layapsan, deb so‘rashsa
— Atirgulning tikani bo‘g‘zimga tiqilyapti, - dermish.
— Unda nega kulayapsan, -deb surashsa
— Anu nemis kaktus ko‘tarib kelyapti, - dermish.
— Jonim svetni o‘chirgin, zo‘r fokus qilaman, - desa.
Qiz ham unga qarab:
— Ha, keyin o‘sha fokusingizni boqasizmi?, - dermish..
— So‘ramang, baribir topib berolmaysiz...
— Iye, biror marta aytganingni olib bermadimmi? Ayt, darrov muhayyo qilaman.
— Istagan narsamnimi?? Aldamaysizmi?
— Bilasanku, yigit bitta gapiradi va so‘zida turadi!
— Yaxshi... O‘zingizdan ko‘ring...
— Nima ekan, juda qiziqtirdingku?
— Vaqt covg‘a qiling. Boshqa hech nima kerakmas.
— Nima deganing bu? Qanaqa vaqt?...
— Har kuni kechki payt mana shu qo‘lizdagi telefonii kavlab o‘tirishga ketgan vaqtizdan bir soatginasini... Oilangiz uchun... Oddiygina e’tibor... Bollarizga... Menga...
— Mmm...
— Ruxsat bering o‘rtoq polkovnik, sizga ustavdan tashqari murojat qilsam bo‘ladimi? - desa Polkovnik:
— Bo‘ladi, - debdi.
Shunda askar:
— San qari eshak, sassiq chol, jonga tegding, qachon ishdan ketasan. Ruxsat bering o‘rtoq polkovnik ketishga, - dermish.





