Зиқнароқ бир одам такси тўхтатиб сўрабди:
— Фалон жойгача борсам, қанча бўлади?
Таксичи унга:
— 10 минг бўлади, - дебди.
Ҳалиги одам пулни эшитиб:
— Унда шу юкларимни ўша жойга олиб бориб ташланг. Мен орқангиздан югуриб етиб оламан, - дермиш.
— Фалон жойгача борсам, қанча бўлади?
Таксичи унга:
— 10 минг бўлади, - дебди.
Ҳалиги одам пулни эшитиб:
— Унда шу юкларимни ўша жойга олиб бориб ташланг. Мен орқангиздан югуриб етиб оламан, - дермиш.
Шифокор бемордан сўради:
— Ҳўш, бугун қандай ухладингиз?
Бемор жавоб берди:
— Шу..., тунги кўйлакда, яланг оёқ, қоронғу хонада ухладим.
— Ҳўш, бугун қандай ухладингиз?
Бемор жавоб берди:
— Шу..., тунги кўйлакда, яланг оёқ, қоронғу хонада ухладим.
— Алло, компьютер устахонасими?
— Ҳа, нима бўлди?
— Компьютерим ишламай қолди.
— Ўзингиз ичини кавлаб кўринг.
— Шундай қилсам, ишлаб кетадими?
— Йўқ! Бизга иш кўпаяди. Даромад ҳам!
— Ҳа, нима бўлди?
— Компьютерим ишламай қолди.
— Ўзингиз ичини кавлаб кўринг.
— Шундай қилсам, ишлаб кетадими?
— Йўқ! Бизга иш кўпаяди. Даромад ҳам!
Мени исмим Даврон. Лекин дўстларим мани дробовик (ўқни сочиб отадиган милтиқ) дейишади. Сабаби оддий: Мени овқат чайнаётганимда аксирадиган одатим бор!
Ўқишдан уйга қайтган қиз жиғибийрон бўлаётганмиш:
— Нега “ўзимга қарамай” ўқишга борган кунларим ёнимдан келишган йигитлар чиқиб қолаверади?!
Онаси:
— Қўйсанг-чи! Тошкентда чиройли йигитлар бунчалик кўп эмасдир...!
— Нега “ўзимга қарамай” ўқишга борган кунларим ёнимдан келишган йигитлар чиқиб қолаверади?!
Онаси:
— Қўйсанг-чи! Тошкентда чиройли йигитлар бунчалик кўп эмасдир...!
Бир куни помидор билан бодринг чўмилаётган экан. Ёнига карам келса,
— Кел, чўмиламиз! – дейишибди.
Шунда карам:
— Ҳозир ечиниб олай, - деб ечиниб-ечиниб йўқ бўлиб кетган экан.
— Кел, чўмиламиз! – дейишибди.
Шунда карам:
— Ҳозир ечиниб олай, - деб ечиниб-ечиниб йўқ бўлиб кетган экан.
Уй остонасида болакайнинг овози эшитилибди:
— Ойи, Ойи, О-йи-жоон!
— Нега бақирасан? Меҳмонхонадаман, ёнимга кириб гапирсанг-чи!
Бола онасини ёнига кириб бориб дебди:
— Кўчада ўйнаётиб, лойга тушиб кетдим. Ҳамма ёғим расво. Этигимни ечиб, ювиб қўйинг...
— Ойи, Ойи, О-йи-жоон!
— Нега бақирасан? Меҳмонхонадаман, ёнимга кириб гапирсанг-чи!
Бола онасини ёнига кириб бориб дебди:
— Кўчада ўйнаётиб, лойга тушиб кетдим. Ҳамма ёғим расво. Этигимни ечиб, ювиб қўйинг...
31 декабрь ижтимоий тармоқларда йил сарҳисоблари куни. Тўхтатиб бўлмас ёлғон куни
Эрталаб кўчага чиқиб қарасам, одамлар югуриб юришибди. Семиз одамлар югуриб кетишмоқда. Гўёки, “семизлик”дан қочиб кетаётишгандек...
