Автобусда чиптачи бўлиб ишлаш уят!
Пайнетда ишлаш ҳам уят!
Кўчада ғийбат қилиб, бекорчи бўлиб ўтириш уятмас!
— Ҳа, нима эди?
— Билиб қолишса-чи?
— Мана сиз билдингиз-ку, хўш?!
— Ҳой бўри, ўт бу ёққа! - деб мақтанар экан.
Бир куни жаҳли чиқган бўри дарёни сузиб ўтиб қуённи орқасига беркиниб олибди.
— Ҳой бўри, ўт бу ёққа! - дейиши билан бўри:
— Мана ўтдим! Нима дейсан энди?! - деса, қуён:
— Юринг, чойга чақиргандим, - дермиш.
Истаган сонни ўйланг. Уни 3 га кўпайтиринг. Натижадан 7 ни айиринг.
Кейин 6 га кўпайтиринг ва 76 ни қўшинг. Энди ҳисоблаш учун кўзларингизни юминг. Қоп-қоронғу! Топдимми?!
— Нега унга ўйин ўйнаб ўтирганингни сездирдинг?
— Қанақасига сезмасин. Интернетдаги ўйинда рақибим бошлиғим бўлиб чиқди.
Робот карантин тугаши билан Грин карта ўйнаб, АҚШга кетмоқчи эканини айтибди.
— Ака, автобус Тошкентга борадими?
— Ҳа, боради, - дебди ҳайдовчи.
Йигит бўлса:
— Ичидаги йўловчиларичи? - дебди.
— Бувижон, ёшингиз нечида?
Аёл атрофдагилардан хижолат бўлиб набирасини чалғитса ҳам болакай хиралик қилаверибди:
— Ёшингиз нечида бувижон? Айтинг. Майли, биринчи рақамини айтинг!
— Олти, - дебди аёл.
— Иккинчи рақами-чи?
— Беш, - дебди аёл.
— Учинчи рақами-чи? - дебди болакай яна.
— Ҳа, навбатчилик қисми? Гапиринг, эшитамиз.
— Биласизми, мен ўз уйимда эримни жазмани билан "ушлаб олдим"!
— Бизларга нима учун қўнғироқ қиляпсиз?
— Эрим ва жазманини бўйнидан жуда қаттиқ ушлаб олганман шекилли, қимирламай қолишди.





