Жаҳли чиққан мижоз:
— Нега бунча қиммат? Ахир бошимда сочим жуда ҳам кам-ку!? – деса, сартарош:
— Ҳамма гап шунда-да! Бу кал бошингиздан сочни қидириб топиш осон бўлди дейсизми менга!?
— Менга коррупцияни йўқ қилиб берсангиз!
У ердагилар бўлса:
— Майли. Қанча берасан? – деган экан.
— Ҳа, албатта!
— Масалан, сиз бу ерга киришдан аввал оёғингизни артдингизми?
— Артдим! Тоза қилиб артдим!
— Иккинчидан, биз учун тозаликдан ҳам муҳим жиҳат - ростгўйлик. Корхонамиз эшиги олдида пол латта йўқ-ку?!
— Ҳа, ҳамма гап шунда-да! Улар мени семиришимни кутишяпти!
— Йўл ҳақи учун қани?!
Маст одам бирдан хурсанд бўлиб:
— Ана! Топдим! Йўл ҳақи учун, мана олдик! – деб қадаҳдаги ароқни ичиб юборибди.
Солиқлар эса тўғри йўл тутаётганинг учун тўловинг бўлади...
— Сиз бошқа ишни ҳам биласизми? – деса, куёв:
— Биламан. Узукни нариги тарафга ҳам айлантира оламан - дебди.
— Мен, ўртоқ командир!
— Нега формангизни ёқаси тикилмаган?
— Бу сизни қизиқтирмасин! Ўзим биламан!
— Оддий аскар Ҳолдоров. Командир билан қандай гаплашяпсиз?! Нега формангизни ёқаси тикилмаган деб сўрадим сиздан...
— Мен тикишни билмайман.
— Бу мени қизиқтирмайди!
— Мен ҳам айтяпман-ку, бу сизни қизиқтирмасин деб!
Ўзбекистон иқтисодиётини кўтариш учун, Молия вазирлигида ходимлар сонини қисқартириб, таксичиларни кўпайтириш керак.





