— Ромлариниям бўяйми?
"Ҳозир чироқни ёқсам, ёниб кетаман" деб, уйга шам ёқиб кирган экан.
— Ҳамма ёқни тартибга келтиринг! Бу ерга ҳоким келяпти.
Соқчи хурсанд бўлиб:
— Ваниҳоят, охири қўлга тушибди-да, ...
— Қаерда ишлайсан ўзи?
— Ўликхонада бош врачман.
— Азизим, телефонимни ўчириб қўйсанг. Жиринглайвериб сени безовта қилади.
Хотини:
— Сизга Алишердан СМС келди. Бугун тунда кутар эмиш...! Кўзига уйқу келмаётган экан...! – дебди жаҳл билан.
Эри:
— Мени уйга киргизмайсанми??? – деса, хотини:
— Нега энди!? Бугун кечаси ухлашингиз учун дарвозани ёнига жой тайёрлаб қўйдим! – дермиш.
— Уйингизга ўт кетди, тез боринг!!!
— Э, йўқ! Биз хотиним билан ишларни бўлишиб олганмиз. Мен пул топиб бораман. Хотиним уйдаги ишларга қарайди. Бор ўзига айт!
— Сенда тўртта олма бор эди. Иккитасини единг. Нечта қолади?
— Иккита олма ва иккита олманинг пўчоғи, ойижон...!
— Адажон, ширин чой ичаман...
Отаси айёрлик ишлатмоқчи бўлиб:
— Мен ҳам ичаман... Кел, мен сенга тайёрлайман, сен эса менга, - дебди.
Ўғли ширин чой кўтариб келиб:
— Адажон, мана чойингиз! Меники қани? - деса, отаси:
— Ичгим келмай қолди, шуни ўзинг ичавер!!! - дермиш.
Кун, ҳафта, ой ўтибди-ки, ротадан хабар йўқ.
Ниҳоят, генералнинг ўзи дарёнинг десант ташланган жойидан қалқиб чиқибди. Қараса соҳил тимсоҳ ўлигига тўлиб-тошган. Шу фурсатда сув юзасида навбатдаги тимсоҳнинг боши кўринибди. Десантчилардан бири қўлидаги дубулғаси билан тимсоҳнинг бошига қаттиқ зарб бериб, танасини қирғоққа олиб чиқибди.
— Ўртоқ капитан! - қичқирибди гуруҳ командири, - Буниси ҳам этиксиз!
— Ҳой, нодонлар, неча маротаба айтиш керак сизларга, секинроқ уринглар, деб!? Бунақа зарбадан оёғидаги этиги учиб чиқиб кетяпти-ку!





