— Мен қандай аёл бўлсам, ёнимдан бир зум ҳам кетмас эдингиз?
Эр ўйланиб туриб жавоб берибди:
— Пастки қаватдаги аёлга ўхшаган бўлсанг...
Хотини:
— Қанақа аёл экан у? – деса, эри:
— Соқов аёл бор-ку...! – деган экан.
Бошқа маҳбуслар ундан:
— Сени нега қамашди? – деб сўрашса, янги маҳбус:
— Мен қаёқдан билиб ўтирибман, Америкада ҳам ҳудди мен чиқараётган пуллардан чиқараётганлигини??? – деган экан.
— Қани энди битта нон бўлса, мен битта тишлардим, сен битта тишлардинг, мен битта тишлардим, - деса шериги:
— Сен нега икки мартта тишлаяпсан? - деб уришиб кетибди.
Оғайнилардан бири шеригига:
— Қочдик Раҳим, қоровул келди, - деса, шериги:
— Ҳа аҳмоқ! Фамилиямни ҳам айт энди нодон!!! – дермиш.
— Мен шу кунгача жуда кўп қизлар билан “юрдим”. Уларни саноғи йўқ. Кўнгилҳушлик қилиб, ҳамма ёмонликларни қилиб бўлдим. Энди бўлса ҳамма гуноҳларимни тан олиб, тавба қилдим. Айтинг-чи, мен қандай қизга уйланаман энди?
Фолбин йигитга қараб туриб:
— Сиз ҳудди ўзингизга ўхшаган, тавба қилган қизга уйланасиз, - деган экан.
— Хотин анави нарса қаерда эди?
— Бояги ерга қўйиб қўйгандим.
— Ҳа, топдим. Раҳмат.
— Дунёдаги энг заҳарли илон билан ҳам гаплаша оласизми?
— Албатта, - дебди илон устаси. Кейин аёлига телефон қилиб дебди:
— Онаси келгунимча ош дамлаб қўй, - дебди-да, ҳалиги кишига қараб, - кўрдингми, гаплашдим, - дебди.
— Нимага сен ўртоғингдан кўчирдинг?! У ўзини томдан ташаса, сен ҳам ташлайсанми?! деса,
— Йўқ устоз! Ўлай агар "Синий кит" ўйнамаганман, - деган экан.
— Дўстим, сен уйланаётган қизни мен умуман билмайман. Шунинг учун сени табриклай олмайман...
Лекин мен куёв болани жуда яхши биламан. Шунинг учун келин бола афсус, сизни ҳечам табриклай олмайман!
— Диля, қоғоз олиб киринг, тез!
Шошиб қолган котиба:
— А4 данми, А3 данми?
Бошлиқ
— Elma дан олиб киринг! Ҳожатхонадаман!





