Балки уларнинг кўзлари ғилайдир!?
Шунда битта маҳлуқ келиб самолёт ичига қараб:
— Аёлларни ейман, эркакларни олиб қоламан. Улар менга овқат пишириб, кийимларимни ювишади, - дебди.
Шунда бир аёл ўрнидан туриб:
— Илтимос, бизни еманг, ахир бундай ишларни аёллар қилишади-ку..., - деса, самолёт охирида ўтирган барзанги эркак ўрнидан туриб:
— Ҳой нодон аёл нималар деяпсан?! Маҳлуқ акамни ўзи билади нима қилишни, - дермиш
— Қани, менга осмонда нечта юлдуз борлигини айтиб бер-чи.
— Юз мингта юлдуз бор, - иккиланмай жавоб берибди ўқувчи.
— Яхши. Кечқурун санаб текшириб кўраман.
Эртаси куни ўқитувчи яна ўша ўқувчини саволга тутибди:
— Жавобинг нотўғри экан. Осмонда 9997 та юлдуз чиқди.
Ўқувчи чапак чалиб юборибди:
— Айтгандим-ку, юз минг юлдуз бор деб. Кеча тунда учта юлдзуз учганини қўшсангиз жавоб тўғри бўлади.
— Бу кимни устидан кулишингга боғлиқ...! Бошқа умуман кулмаслигинг ҳам мумкин...
Ҳой, нега бақиряпсизлар?, - деса, жиннилар:
— Бу ёққа чиқинг, айтамиз, - дейишибди.
Бош врач томга чиқиши билан, жиннилар уни пастга итариб юборишибди-да:
— Ўн икки, ўн икки, - деб бақира бошлашибди.
— Ҳа, биламан.
— Бўлмаса, айтчи “nothing” сўзи нимани англатади?
— «Ҳеч нима».
— Бўлиши мумкин эмас! У ниманидир англатиши керак!
— Боксчи, курашчи, умуман спортчилар борми?, - деб сўрабди.
— Йўқ, - дейишибди.
— Унда беш мингдан йиғиб беринглар, - деб, пулни олиб, чиқиб кетибди. Бу ҳол яна уч мартта такрорланибди. Тўртинчи мартта кириб яна сўрабди.
— Бор, - дебди купедагилардан биттаси.
— Унда шахмат ўйнаймиз, ютқазган эллик минг беради, - дермиш.
— Ким мени қаҳвамни ичди?, - дебди.
Ҳамма жим-жит.
— Ким мени қаҳвамни ичди?, - деб яна бир мартта сўрабди.
Яна жавоб бўлмабди.
Учинчи мартта ҳам жаҳл билан, — Ким мени қаҳвамни ичди?, - сўрабди.
Бир барзанги йигит ўрнидан туриб:
— Мен ичдим, - деса,
— Булочкани нега емадингиз?, - дермиш талаба.





