Фарзандим билан дарс тайёрлашни бошласам, "Ўзи мактабда ўқиганманми?" деган фикр ҳаёлимга келаверади...!
— Укам, бўлди қилсанг-чи! Пулим бўлиши билан сендан олган қарзларимни қайтараман!
Акс ҳолда ҳамкасбларингиз сиз бўлмасангиз ҳам иш кетаверишини пайқаб қолишади.
— Билмайман, қандай қилиб?
— 100 минг берсанг айтаман.
— 100 минг?! Бермайман!
— Ажрата олар экансан-ку!
Нимага дейсизми? Чунки электр йўқ!
—Адаси, кеча тушимга кирибсиз. Тушимда менга чиройли кўйлаклар олиб берган эмишсиз, - дебди.
Эри бўлса кулиб:
— Яхши бўлсанг, бугун тушингда тақинчоқлар олиб бераман, - дермиш.
— Жуда яхши чиқди куёвим, кўз тегмасин. Қизимга тилла тақинчоқлар, кўйлаклар олиб беряпти!
— Ўғлингни ҳам уйлантирибсан деб эшитдим, келининг-чи, у ҳам яхшими?
— Қуриб кетсин! Келин эмас, балони ўзгинаси! Бир қарасанг тилла олиб беринг деб харҳаша қилади, бир қарасанг кийим сўрайди...!





