— Endi bizni baliqchalarimiz tilla bo‘lishadimi? – so‘rabdi oddiy baliq erkak baliqdan.
— Yo‘q, - debdi tilla baliq.
— Nega axir? Siz tilla baliqsiz-ku?! – desa, erkak baliq:
— Chunki meni onam tilla baliq bo‘lgan edi, otam emas, - degan ekan.
— Agar suv bosmaganda, xo‘p mol boqadigan yaylov ekan-da, - dermish.
— Muvaffaqiyatni kaliti, hamma eplay olmaydigan ishni zo‘r bajarishdir!
O‘g‘li esa:
— Hammadan ko‘ra ishsiz o‘tirishni zo‘r eplayman. Bo‘ladimi? - dermish.
— Anavilarni qara, yigirma yildan keyin biz ham huddi shularga o‘xshab qolamiz, - desa, ikkinchisi:
— Ahmoq, bu ko‘zgu-ku...! - dermish.
Keyin puldan qiynalib yuradi...
Agar mabodo adashib, xiyonat qilib qo‘yishsa:
— Kechirasizlar, bilmay qoldim, - deb bosh egib turaverisharkan.
— Sizni arizangizni ko‘rib chiqdim. Maoshingizni oshirib bera olmayman!
Xodim asabiylashib:
— Oshirmasangiz-oshirmang! Faqat o‘z vaqtida oylik berishni o‘rganing!
— Nimaga sizlar savolga savol bilan javob qaytarasizlar?
O‘zbek javob qaytaribdi:
— O‘zingiz nima deb o‘ylaysiz?
— Operatsiyadan oldin o‘zingizni juda yomon tutdingiz. Baqirib, tipirchilab, hamma yoqni ostin-ustun qildingiz. Yoningizdagi sherigingiz sizdan ham battarroq to‘palon qildi...!
Bemor vrachga:
— Albatta-da! Axir biz derazalarni yuvish firmasidan kelgan edik-da...





