— Agar shu qiz bir kecha men bilan bo‘lsa, 50 000 berardim, - desa
Ikkinchi yigit:
— Nima deyapsan? Men 100 000 berardim, - debdi.
Shunda uchinchi yigit:
— Yo‘q, bunaqa chiroyli qizni kiyintirish, restoranga olib borish kerak, mashina olib berish kerak, - desa
Qiz orqasiga burilib:
— Uchinchi bo‘lib gapirganlaringiz qaysi biringiz?, - dermish.
— Bir oshlik tuz berib turing,— dedi.
— Tuz yo‘q edi-ku,— deb qaytardi-da, ertasiga o‘zi olib chiqib berdi.
— Iye, bor ekan-ku, nega kecha bera qolmay, bugun o‘zingiz olib chiqdingiz?
— Beradigan narsamning qadri bilinsin, dedim-da.
— Dada, uylanish uchun qancha pul kerak?
Dadasi onasiga pul berayotgan ekan:
— Bilmayman, men hali ham to‘layapman.
Sherigi:
— Nega kulding, - deb so‘rasa
— O‘zimga o‘zim latifa aytayotsam, ichidan eshitmaganim chiqib qoldi, - dermish.
— Dada 4 so‘m bering, - debdi.
Dadasi:
— Bolam 3 so‘mni nima qilasan? 2 so‘m beray, deb 1 so‘m berib qo‘yibdi.
— Qayerda?... Axir bu tuhmat! Sakson yoshli, buning ustiga, skleroz kasalidan aziyat chekayotgan keksa professorni haqorat qilish yaxshimas!...
— Mehmonxonada deganim yo‘q, hayvonot bog‘ida. Ya’ni siz filni operatsiya qilgan kuni...
— Esim qursin! Aytdim-a, filning qornini tikayotganimda ichkarida nimadir qolib ketdi, deb...
— Shu yotoqxonamizda qo‘y boqsak qanday bo‘lar ekan-a? O‘zimizni go‘sht yog‘imiz tekin bo‘larmidi?
— O‘ylab gapir o‘rtoq, sassiq hid masalasini o‘ylamadingmi?
— Havotir olma o‘rtoq bu hidga qo‘y ko‘nikib ketadi.
— Podshohi olam, bu gunohkorni darhol zindondan chiqazib yuboring. Bo‘lmasa boshqa gunohsizlarni buzib yuboradi, dermish.
— Rosa yaxshi go‘sht ekan. Uyni mantisidan qilib beraymi, bozornikiday manti bo‘lsinmi?
Er:
— Nima farqi bor?
Xotin:
— Bozorni mantisi bo‘lsa, olib kelgan go‘shtingizni butunligicha sovutgichga solib qo‘yay, uyni mantisidan bo‘lsa bugun go‘sht tugaydi-da adasi.





