— Xo‘sh, bu safar nimani bahona qilasiz?
— Aytsam ishonmaysiz! Bekatda avtobus kutib...
— Balki bu safar men eshitmagan biror gapni aytarsiz?!
— Bugun ko‘rinishingiz juda ajoyib o‘rtoq boshliq...
— Qanaqasiga kelsin?! Axir u kelajak-ku!
Kaptivani egasi unga qarab:
— Boyadan beri mashinangizni pulini kimga berishni bilmay chaqiryapman, - dermish.
Bojxona xodimi:
— O‘zingiz bilan qimmatbaho narsalarni olganmisiz?
Arab shayxi:
— Ha. 145 kg oltinim bor. Olib ketsam bo‘ladimi?
Bojxona xodimi:
— Yo‘q, mumkin emas!
Arab shayxi yonida turgan xotiniga qarab:
— Eshitdingmi? Sen qoladigan bo‘lding.
— Dada men katta bo‘lsam yurak shifokori bo‘laman.
Dadasi debdi:
— O‘g‘lim, yurak shifokori bo‘lma tish shifokori bo‘l!
O‘g‘il:
— Nega?
Dadasi:
— Chunki yurak odamda bitta. Tish esa 32 ta debdi.
Fahmlashimcha “katta kresloda” o‘tirganlar bu iborani juda yaxshi o‘zlashtirganga o‘xshashadi.
— Xolajon bu sizni nabirangizmi?
— Ha. O‘zim ko‘tarib katta qilganman, - debdi onaxon.
Haligi odam:
— Tashlab yubormabsizda, - dermish.
— Qayerlarda yuribsan Farhod? Soat nechi bo‘ldi?! Yuraver ertalabgacha!
Bu gapni eshitgan Farhodjon shu zahoti cho‘ntagidan telefonini olib, kimgadir qo‘ng‘iroq qilib:
— Allo, o‘rtoq ketib qolmadingmi? Ruxsat oldim. Hozir chiqaman, - debdi.
“Kecha ko‘chadan pul to‘la hamyon topib oldim. Hamyon ichida puldan tashqari Yunusobod tumani, Bodomzor ko‘chasi 8 uyda yashovchi Qodirov Alishyer nomiga tashrif qog‘ozi ham chiqdi. Iltimos, Alisherga biror-bir qo‘shiq qo‘yib bersangiz”.
— Dadam bilan gaplashib ko‘ring. Menga shunda uylansangiz bo‘ladi, - debdi.
Yigit qizning otasini yoniga boribdi. Otasi yigitdan so‘rabdi:
— Nima ish qilasan?
— Falon joyda.
— Maoshing qancha? – yana so‘rabdi qizning otasi. ⠀
— 400 ming so‘m debdi yigit.
— Iye, bu oyliging qizim bir oyda yeydigan go‘shtning ham puli emas-ku! – deb yigitni haydab yuboribdi otasi.
Yigit qizning uyidan chiqib ketayotsa, qiz:
— Ha, otam rozi bo‘lmadilarmi? - desa, yigit qizga qarab:
— Bor-yey! Sen ham ko‘p go‘sht yeydigan o‘zbeklardan ekansan! – dermish.





