— Garov o‘ynaysanmi? Hozir meni xotinim eshikni “Jonim” degan so‘z bilan ochadi.
Ikkinchisi:
— Nimalar deyapsan? Sen o‘lgudek mastsan! Yarim tunda uyga qaytyapsan? Qanaqasiga xotining “Jonim” desin!?
— Hozir ko‘rasan! – debdi-da, eshik qo‘ng‘irog‘ini bosib debdi:
— Eshikni och jonim...
Xotini bo‘lsa:
— Jonim?! Hozir ta’ziringizni beraman! – deb eshikni ochgan ekan.
— Ayting-chi, chorrahaning bir tarafida avtobus, bir tarafida yuk mashinasi, yana bir tarafida esa mototsikl turibdi. Qaysi biri birinchi bo‘lib chorrahani kesib o‘tadi?
— Taksichilar kesib o‘tadi.
— Nima? Taksi qayerdan kelib qoldi?
— Hech qaysi haydovchi bilolmayapti bu taksilar qayerdan kelib qolayotganini!
— Bu daraxtingiz 3 yilda olma beradimi?
— Yo‘q, - debdi sotuvchi.
— 5 yilda beradimi? – so‘rabdi yana xaridor.
— Yo‘q, - debdi yana sotuvchi.
— Unda nyechi yilda olma beradi? – desa, sotuvchi:
— Hech qachon olma bermaydi! Axir bu behi-ku! – degan ekan.
— Nega?
— Savlati bor-u, qiladigan ishi yo‘q!
Do‘sti unga:
— Pulni nima qilasan? – desa, haligi odam:
— Davolanaman. Tilim sinib qoldi. Tilimni gips qildirishim kerak, - dermish.
— Bilmadim. Nima ekan?
— Ikkalasi ham tayoqchada ovqatlanishadi.
Hattoki, Shrekning xotiniga ham xaridorlar chiqqan...
— Hoy to‘xta! Kimsan? Qayoqdan chiqding? – debdi.
O‘g‘ri:
— Menmi? Kiyim yeydigan kuyaman. Shkafdan chiqdim, - debdi.
Uy egasi:
— Shubani qayoqqa olib ketyapsan? – desa, o‘g‘ri:
— Uyda yeyman, - deb javob bergan ekan.
“Sog‘lom inson yuragi nechi pul turishini bilasanmi?!
Men ahmoq sen noshukurga yuragimni “shundoq” berib o‘tiribman-a!!!”.





