— Bu ko‘ylak meni semiz ko‘rsatmayaptimi?
Eri:
— To‘g‘risini aytsam, xafa bo‘lmaysanmi?
— Yo‘q! Gapiravering, - debdi xotini.
Eri:
— Yuqori qavatda yashaydigan qo‘shni ayol menga juda-yam yoqadi-da!!!
— Yuqori qavatda turadigan bola bilan o‘ynama, tarbiyasi yaxshi emas.
— Mening tarbiyam yaxshimi?
— Albatta yaxshi-da.
— Unday bo‘lsa, o‘sha bola men bilan o‘ynasa maylimi?
— Otasi borlar 1 qadam oldinga "Shagom marsh"!!! Sharipov sen qayoqqa???
— Ayblanuvchi, ismingiz nima?
— Ismim Begunoh! Shaxsimni tasdiqlovchi hujjatlarning barchasida shunday!
— Begunohmisiz???
— Ha janob! Adolatli hukmingiz uchun rahmat! Men ketdim!
"Go‘shakni joyiga qo‘yganingga ishonch xosil qilgach, g‘iybatni boshla!"
— Jarima to‘laysiz! Ahloqsizlik uchun! - debdi.
Shunda chol:
— Uzr bolam, birinchi marta kechira qol, - debdi.
Haligi qorovul o‘ylanib turib:
— Mayli sizni kechiraman! Ammo, manavi kampirni avval ham ko‘p martta ogohlantirganman, - debdi.
— Endi nima qilamiz? - desa, ikkinchisi:
— Baliqni suvda dimiqtirib, o‘ldiramiz, - dermish.
— Meni ishdan bo‘shating, to‘ydim!
— Iye, nimaga?
— Qabrlarni har kuni oralab yuraman. Qayerga qaramay, "Bu yerda falonchi yotibdi", "Bu yerda pismadonchi yotibdi" degan yozuvga ko‘zim tushadi. Nima, birgina men ishlashim kerakmi bu yerda?
— Men o‘sha taksichiman. Qaytimingizni beray desam, yo‘q bo‘lib qoldingiz. Qayoqqa ketib qoldingiz?, - desa, chol jahl bilan:
— Ahmoq ekansan! Mashinani kolodetsni yoniga ham to‘xtatasanmi?! Mashinadan to‘ppa-to‘g‘ri kolodetsga tushib ketgandim! - dermish.





