— Мен, жуда меҳмондўстман.
— Буни қандай тушунса бўлади?
— Масалан, уйга меҳмон келса, чойни пиёланинг тепасидаги чизиғигача тўлдириб қўяман.
— Нега?
— Шакарни камроқ солишсин, - дейман-да!
Аёлларни қачон гапи тугар экан деб, икки аёлни бир хонали квартирага жойлаштиришибди. Барча керакли озиқ–овқат билан таъминлаб кузатишибди.
1 ой ўтибди, 2 ой ўтибди, 3 ой ўтса ҳамки аёлларни гапи тугамасмиш. Олимлар 5 ойдан сўнг эшикни очиб чиқинглар, деса, ҳалиги аёллар:
— Майли қолганини кейин гаплашармиз, - деб чиқиб кетишибди.
— Ҳаммангизни кўришга кўзим йўқ!
— Нимага сиз коттами кичкинами ота ота дивурасиз диса
— ГАИ чунки булани тўхтатиш учун шундо палкамни кўтарсам була дарров онамдан сўкади дермиш....
— Афтидан бу аёл жуда ажойиб инсон ўтган кўринади. Шунча эркак ишини ташлаб келибди.
— Улар дафн маросимига келгани йўқ, - деди фермер,— уларнинг кўпчилиги буқамни сотиб олмоқчи.
— Афанди жаноблари, мен яқинда уйландим. Лекин хотиним чўлоқлигини уйлангач билдим. Энди ажрашайми? Нима қилай?
Афанди кулиб дебди:
— Агар хотининг билан югуриш мусобақасини ўйнамоқчи бўлсанг албатта ажрашасан-да!
— Владимир Владимирович, мен хорижга бутунлай кўчиб кетмоқчиман. Ўзимга тегишли ҳамма уй-жой, мол-мулкларимни сотиб пулларни болалар уйига ҳадя қилдим. Ўзимга тегишли қимматбаҳо акция ва кўчмас мулкларимни барчасини эҳсон тариқасида камбағалларга тарқатдим.
Энди давлатдан чиқиб кетсам бўладими? - дебди.
Путин ўйланиб туриб:
— Русларда йўл олдидан бироз ўтириб кетиш одати бор. Шунга нима дейсиз?! - дермиш.
Кейин қарға:
— Тегдими? - деса,
Кар:
— Отмисанми?, - дермиш.
— Мен айни дамда одамларни ҳаётдаги ўрнини топишга ёрдам бераман.
— Руҳшуносмисиз?
— Йўқ, такси ҳайдовчисиман!
— Кучугимни думини кесиб ташла!
Хизматкор ҳайрон бўлиб:
— Ахир бу содиқ итингиз Джек-ку
— Эртага қайнонам келаётган экан. Уни ташрифидан ҳеч қандай хурсандчилик намойиш этилмаслиги керак!





