— Яхшимисиз қўшни? Икки соатдан бери деворга болға билан ураётган сизми?
— Ҳа! Уйимда ремонт бошлаганман.
— Сиз билан суратга тушиб олсам майлими?
— Нимага?
— "Сурбет ва аблаҳ одамнинг расми" деган ёзув билан ижтимоий тармоқларга тарқатиш учун.
— Қон топширгани келдим.
— Тест учунми?
— Йўқ, ичиш учун! Яна нимага келардим!?
— Аввал дарсларингни қил.
— Ойи дарсларимни қилдим. Энди берасизми?
— Дарсларинг тугаган бўлса, энди ишларга қараш!
— Кел кампир, бир-биримизга ҳақиқатни айтайлик! Менга неча бор хиёнат қилгансан?
Кампир:
— Олдин ўзингиз айтинг, - дебди.
Шунда чол томдан бир халта мош олиб тушиб дебди:
— Мана! Шуни ичида неча дона мош бўлса, шунча хиёнат қилганман.
— Энди сен айт, - деса, кампир сандиқдан бир ҳовуч ёнғоқ олиб чолни олдига қўйибди. Кейин кампир чолига:
— Инсофсиз экансиз! Бир халта мош қанақанги кўп бўлишини биласизми?! Шунча мартами? – деса,
— Йўқ. Мени дўконга мош олиб келишга юборганингда 3-4 ҳалтасини олиб чиқиб сенга бергандим, - деган экан.
Денгизда дам олиб, қуёшда роса тобланиб, қорайибди. Энди аниқ маҳлуқдан фарқи қолмабди!
— Автобусда, келяпман!
— Тезроқ бўлақолгин...
— Яхши. Ҳозир, ҳайдовчига айтаман!
— Ҳўш, ораларингда математиклар борми?
— Бор, мен! Мен ҳам математик!... мен, мен, - жавоб қайтарибди сафда турганлар.
— Жуда соз, математиклар! Қани энди белкурак ва қўшбошлар билан қуролланиб, машинага чиқинг. Далага бориб, илдиз топамиз.
— Эшикни қулфладингми?
— Ҳа, - дебди йигит.
— Калитни икки мартта айлантирдингми?
— Ҳа, икки мартта, - деб яна жавоб берибди.
— Калитни олдингми?
— Мана, чўнтагимга солдим...
— Бўлди, унга бошқа қуйманглар! Супада ўтирибмиз-ку! Эшикни қулфлаганмуш...!!! – деб кулиб юборишибди.
— Д-д-д-аволаймиза! Қ-қ-қ-ани.. Б-б-б-ешгача с-с-с-анангчи!...
— Нима мақсадда Россияга ерга келдингиз?
— Нексия ва 2 қаватли уйлар қилгани келдим.
Буни эшитиб иш берувчи:
— Нексия бизда чиқмайди, Ўзбекистонда чиқади. 2 қаватли уйларга ҳам ўзбеклар ўч бўлади, - деб орқасига қайтариб юборган экан.





