— Менга деса, уятдан ерга кириб кетмайсанми хотин?!
— Нима қилардингиз овора бўлиб?! Менда пул йўқлиги фолингизда аён бўлмадими? - дермиш.
— Ҳа, ям-яшил, кенг дала!
— Қўйлар яшайдиган қўрани-чи, биласанми?
— Ҳа, атрофи тахта билан ўралган...
— Италияни харитадаги кўриниши қандайлигини биласанми?
— Йўқ. Нимага мендан буларни сўраяпсан?
— Шунчаки, географиядан кўра, сигир, қўйларни яхшироқ тушунишингни исботлаб бермоқчи эдим.
— Алло, ҳовлимдаги дарахтда катта айиқ ўтирибди. Ёрдам беринг!
Қутқарув хизматидан бир эркак кучукча етаклаб келибди.
— Холажон, манави милтиқни ушланг. Мен дарахтга чиқиб, силкитаман, айиқ йиқилса, унга қарата ўқ узасиз, - дебди қутқарувчи.
Кампир:
— Кучукчани нимага олиб келдингиз унда?
Эркак:
— Агар айиқни ўрнига ўзим йиқилсам, кучукчага қаратиб отинг!!!
Мотоцекилчи қўрқиб, қочиб кетибди. Яқин-ўртада турган ГАИ ходими етиб келиб, ҳалиги боладан:
— Мотоцикл рақамини кўрдингми? - деса, кисавур:
— Кўрмадим-у, лекин ҳужжатлари менда, - дермиш.
— Қараб тур, яна бирор асбобни сўраб чиққан, - дебди пичирлаб.
— Сен йўқ дегин, - дебди Мансурбек.
Қўшниси уларга қараб:
— Ҳорманглар! Бугун сизларга аррангиз керак бўладими?, - деса, Моҳирбек:
— Ҳа, кечгача фақат аррани ишлатамиз, - дебди қатъий оҳангда.
Қўшниси хурсанд бўлиб:
— Жуда яхши-да! Ундай бўлса, болғангизни олиб турар эканман-да бугун, - дермиш.
Мана ҳужумчиларимиз рақиб жамоаси дарвозасини мўлжалга олишмоқда ва зарбаааааа! Гоооооооооооооооол уролмади!
— Кейингиси сени навбатинг! - деб юраркан.
Уни набираси ҳам бувисини одатини ўрганиб олиб:
— Сиз кейингиси, энди навбат сизга! - деб юрадиган бўлиб қолибди. Фақат бу гапини жанозаларда айтар экан...
— Жавоб бера қолинг, жуда-ям чарчадик...
Ўқитувчи:
— Яхши. Мана шу қўлимдаги ручканинг сиёҳи тугаса, уйга кетасизлар.
Талабалардан бири:
— Ручкангизни беринг. Мен сиёҳини ичиб юборақолай!
— Ҳа, нима гап?
— Хонадонимда илон ўрмалаб юрибди!
— "Ҳайвонларни ҳимоя қилиш жамияти"данмисиз?
— Йўқ!?
— Экологик ҳаракат аъзосимисиз?
— Асло!?
— Унда нимага белкурак билан илонга тушириб қолмадингиз???





