Хотини:
— Ҳамма казо-казоларни самоворда ош қилиб чақиринг. Афандини 10дақиқа кечроққа айтасиз. Афанди келганида ҳаммани олдида:
— "Афанди турсигими ювиб қўйдизми?" - десангиз мот бўлади.
Бой хотини айтганидек қилибди. Ҳамма ўтирган вақтда Афанди кириб келишига, Бой туриб:
— Афанди турсигимми ювиб қўйдингизми? — деса
Афанди:
— Ия, яна сийиб қўйдингизми? — дермиш.
— Ўйлайманки, ёза оламан.
— Ундай бўлса, чироқни ўчириб, кундалигимга қўл қўйиб беринг...
1 — Ётадиган кроватингни ўзингни севганингдек сев.
2 — Кимдир дам олаётганини кўрсанг, албатта, ёрдамга ошиқ.
3 — Иш - мукаддас нарса, унга тега кўрма!
4 — Қайсидир ишни эртага қолдириш мумкин бўлса, уни асло бугун бажарма!
5 — Ишлаганлар соғлом бўлади, дейишади, демак, беморларга иш қолдириш керак, улар соғайишсин.
6 — Тўсатдан ишлагинг келиб қолса, шошилма. Чуқур нафас ол, ўтиб кетади.
7 — Асло унутма, иш барибир тугамайди!!!
8 — Агар кўп ишлаш билан миллионер бўлиш мумкин бўлганда эди, унда ҳамма ишчилар бойиб кетган бўлар эди.
— Туҳмат, ким ёзибди? — кўзини олайтирди ходим.
— Хотининг.
— Қайси бири? — деб юборганини билмай қолди ходим.
— Ким билан? Қаерга борасан? Қачон келасан?
— Дада, мен кўчани айланиб келаман.
— Яхши.
— Ҳа, онажон, — дебди ва Москвага кетибди.
Келгач қайнона сўрабди:
— Нима бўлди ўғлим? — деса
— Бўлди она, лекин битта муаммо бор.
— Қанақа муаммо?
— Эртага соат 12:00 га жаноза — дермиш...
Бой Афандидан таклиф қоғози юборилганига ғаши келиб, сўради:
— Таклифнома олиб келиш учун сендан кўра дурустроқ одам топилмадими?
— Дурустроқ одамлар ҳам бор эди-ю,— деди Афанди,— аммо улар дурустроқ одамларникига хат олиб кетдилар.
— Рухсат берсангиз, бугун уйга эртароқ кетмоқчи эдим... - деса, бошлиқ:
— Қанча эртароқ? - деб сўрабди.
Ходим бўлса:
— 480 минутга эрта жавоб берсангиз... - деган экан.
Эр хотинига:
— Севгилим - деса, хотини:
— Мени севсангиз, бошқа аёлларга қармасдингиз...! - дебди.
Эри:
— Шунинг учун ҳам сени "Ягона севгилим" демаяпман-да! - деган экан.





