"Kelishgan yigit bilan turmush qurmoqchiman. Uni yonida ko‘p ovqat yeyishga uyalib ozish niyatidaman. Yetarlicha ozganimdan so‘ng, ajrashib ketishimiz ham mumkin".
— Hasanboy, nega sen yozgan inshodagi xatolar partadoshing bilan bir xil?
O‘quvchi:
— Chunki, bizni o‘qituvchimiz bitta-da!
— Nega yangi paketchali choy sotib olding?, - debdi.
— Axir eskisini ipi chirib, uzilib ketdi, - debdi xotini.
— Boshqa ip bog‘lab qo‘ysang bo‘lardi-ku, - dermish eri.
— Anavi yerda o‘rgimchak turibdi!
— Nima bo‘pti, o‘rgimchak bo‘lsa?!
— U juda-yam qo‘rqinchli ekan.
— Sen ham qo‘rqinchlisan! U baqirmayapti-ku!
— Shuncha sovuq qurolni nima qilasiz?, - debdi.
Haydovchi:
— Men sirkda ishlayman, - deb pichoqlarni olibdi-da, janglyorlik qila boshlabdi.
Ko‘chadagi boshqa mashinada o‘tib ketayotgan haydovchilardan biri yonidagi xotiniga qarab, qo‘rquv bilan:
— Qara xotin, yaxshi-yam ichishni tashlaganim. DAN xodimlarida yangi test chiqibdi, - dermish.
— Qayerdasan? Qachon kelasan?
— Bo‘ldi, mana yetib keldim. Uyingni yonginasidaman...
— Yolg‘onchi, sen uy telefoningda gaplashib turibsan-ku!
— Qizim, mana shu pulni haydovchiga uzatib yuborgin.
— Men qiz bola emasman!
— Voy, maqtanishga topgan narsangni qara...
— So‘z bilan odamni har maqomga solish mumkin. Mana, hozir tajriba o‘tkazib ko‘ramiz, - debdi-da, qayoqqadir telefon qilib so‘rabdi:
— Qo‘ziboyni mumkinmi?
— Qo‘ziboy bu yerda turmaydi, - degan javob eshitilibdi.
Go‘shakni bir daqiqadan so‘ng olib, yana o‘sha raqamni teribdi:
— Qo‘ziboyni chaqirib bering.
— Qo‘ziboy bu yerda turmaydi deyapman-ku! – go‘shakdan asabiy ovoz eshitilibdi.
— Ana, eshitdingizmi, astoydil jahli chiqyapti, - debdi psixolog.
— So‘z bilan odamni jinni qilib qo‘yish mumkin, - dedi bir talaba. - Ishonmasangiz, telefonni berib turing, hozir ko‘rasiz.
Talaba tezda o‘sha raqamga qo‘ng‘iroq qilib:
— Allo! Men Qo‘ziboyman. Meni hech kim so‘ramadimi?
— Uyimning devorlari juda-yam yupqa emasmi?
— Havotir olmang, hali devorlarga oboy yopishtirib chiqamiz!





