— Qani, taqsir, tog‘orani menga bering, ko‘tarishib ketay,— dedi-da, Afandining qo‘lidan tog‘orasini oldi.
Uyga yetdilar. Afandi odamgarchilik yuzasidan u kishini mehmon qilib jo‘natdi. Biroq bu kishi har kuni kelib, Afandi bilan so‘rashib:
— Xo‘sh, qalay, tog‘ora omonmi?—deb so‘raydigan bo‘lib qoldi.
Har gal kelganida, Afandi uni holi-qudrat mehmon qilib jo‘natardi. Bu holning uzluksiz davom etishidan Afandi juda zerikdi.
Kunlarning birida, u kishi yana kelib, eshik qoqqan edi, Afandi tog‘orani ko‘tarib chiqdi. U ham so‘rashib bo‘lgach:
— Ha, qalay, tog‘ora omonmi?—deb so‘ragan edi. Afandi tog‘orani yerga tashlab yubordi. U yerga tushib sindi.
— Ha, tog‘ora shu damgacha omon edi, hozir ko‘z oldingizda jon berdi,— deb Afandi uyga kirib ketdi.
— Mashinada benzin bormi? - deya so‘rabdi.
Haydovchi:
— Bak to‘la - deb javob beribdi.
Direktor hayron bo‘lib:
— Qiziq, nega bo‘lmasa odamlar benzin yo‘q, deya shov-shuv ko‘tarib yurishibdi?!
Er:
— Tanishib qo‘y, bu maymun junglidan kelib qolgan.
Xotini kulib:
— Voy, qanaqasiga maymun bo‘ladi, bu oddiy mushuk-ku.
— Sen aralashma, men mushuk bilan gaplashyapman.
— O ser! Sizning kasalingiz meditsinani boyitadigan bo‘ldi.
— O xudoyim-yey! Men bo‘lsam 5-6 dollar
bilan qutilarman deb o‘ylovdim.
Deputat bo‘lgach esa, nima ish qilayotganingni bilmaysan.
— Meni sevimli 50 kiloligim keldi!
Xotin:
— Men 56 kiloman!
Er:
— Demak, oxirigacha sevmas ekanman-da!
Bir o‘zim 4 tasiga qarshi chiqdim. Har biriga bir shapaloqdan qo‘ygandim o‘ziga kelolmadi.
Sizlarni uyingizda ham chivin bormi?





