— Maoshingiz haminqadar bo‘lsa, bunday hashamatli villa qurish uchun pulni qayerdan olgansiz?
Boy:
— Kunlarning birida baliq oviga bordim va tilla baliqcha tutib oldim. Undan ana shunday dabdabali uy qurib berishni tilagan edim.
Soliq inspektori:
— Shuyam gap bo‘ldimi? Meni ishonadi, deb o‘ylayapsizmi?
Boy:
— Ishonmaysizmi? Ketdik, villamni ko‘rsataman!
— Oyi nimaga mani "chernыy" ga qo‘shib qo‘ydiz?
— Eeye, o‘g‘lim sendan har hil spam kelayapti—da...
— Qanaqa spam?
— «Menga Paynet'dan 10 ming tashavoring», «Kinoga 20 ming berib turing»...
— Qachondan beri?
— Nima qachondan beri?
— Xotirangiz?
— Qanaqa xotira?
— Qani, taqsir, tog‘orani menga bering, ko‘tarishib ketay,— dedi-da, Afandining qo‘lidan tog‘orasini oldi.
Uyga yetdilar. Afandi odamgarchilik yuzasidan u kishini mehmon qilib jo‘natdi. Biroq bu kishi har kuni kelib, Afandi bilan so‘rashib:
— Xo‘sh, qalay, tog‘ora omonmi?—deb so‘raydigan bo‘lib qoldi.
Har gal kelganida, Afandi uni holi-qudrat mehmon qilib jo‘natardi. Bu holning uzluksiz davom etishidan Afandi juda zerikdi.
Kunlarning birida, u kishi yana kelib, eshik qoqqan edi, Afandi tog‘orani ko‘tarib chiqdi. U ham so‘rashib bo‘lgach:
— Ha, qalay, tog‘ora omonmi?—deb so‘ragan edi. Afandi tog‘orani yerga tashlab yubordi. U yerga tushib sindi.
— Ha, tog‘ora shu damgacha omon edi, hozir ko‘z oldingizda jon berdi,— deb Afandi uyga kirib ketdi.
— Mashinada benzin bormi? - deya so‘rabdi.
Haydovchi:
— Bak to‘la - deb javob beribdi.
Direktor hayron bo‘lib:
— Qiziq, nega bo‘lmasa odamlar benzin yo‘q, deya shov-shuv ko‘tarib yurishibdi?!
Er:
— Tanishib qo‘y, bu maymun junglidan kelib qolgan.
Xotini kulib:
— Voy, qanaqasiga maymun bo‘ladi, bu oddiy mushuk-ku.
— Sen aralashma, men mushuk bilan gaplashyapman.
— O ser! Sizning kasalingiz meditsinani boyitadigan bo‘ldi.
— O xudoyim-yey! Men bo‘lsam 5-6 dollar
bilan qutilarman deb o‘ylovdim.
Deputat bo‘lgach esa, nima ish qilayotganingni bilmaysan.





