Болалар ҳақида латифалар
— Ким билан? Қаерга борасан? Қачон келасан?
— Дада, мен кўчани айланиб келаман.
— Яхши.
— Вой-бўй, қундалигингни «икки»лар босиб кетибди-ку!
— Да-да!
— Гапирма! Сендай пайтимда «уч» олсам ҳам уялардим. Сен бўлсанг...
— Да-да, дада деяпман!
— Хўш, нима демоқчисан ўзи?
— Ахир бу сизнинг ўқувчилик пайтингиздаги кундалигингиз-ку. Кеча эски китобларингиз орасидан топиб олувдим.
—Ўғлим коптогинг қани?
—Бир қизчага бердим, бироз ўйнаб қайтариб бераркан. Ёнида бобоси ҳам боракан,- деди ўғли.
Онаси ўғлининг сахийлигидан қувониб турса, эшик тақиллаб, коптокни олган қизалок ва бобоси қўлида шоколад билан кириб келишибди.
Болакай коптоги ва шоколадни олиб, чўнтагидаги уяли телефонни қизчанинг бобосига қайтариб берибди.
— Салом холажон! Акбар уйдами, - деб сўраса,
— Ҳа уйда! Лекин овқатланяпти. Балки сен ҳам овқатланишни хоҳларсан, - дебди.
— Ҳа хоҳлайман, - деса,
— Бўпти, унда сен ҳам уйингга бориб овқатингни егин, кейин келарсан, - дермиш.
— Ёнмаяпти ўғлим, нур сочиб жилоланяпти.
— Ҳа-а... Дада-дада, пардаларимиз ҳам нур сочиб жилоланяпти!
— Яна "2" олибсан. Бу сафар кимни айбламоқчисан?
Бола:
— Билмадим ойижон, мантиқ борасида наслимизни айбласаммикин ёки сизними?
— Ҳудди шундай.
— Почтачи амаки дарахтни устига чиқиб олиб, итимизни росса ҳақоратлаяпти.
— Исмийла нима? - деб сўрабди.
Қизлардан бири иккинчисига қараб:
— Исмингни этма, Зилола, - дебди
— Ҳоп, Ҳилола, - дебди.
Эркак унинг рўпарасига ўтириб гап бошлабди:
— Ассалом алайкум, мани танимадиз-а? Ман сизни ўғлингизман. Эсингиздами, 10 йил олдин мани сигарет олиб кел, деб бозорга юборгандиз? Ман шу кетганча шаҳарга кетдим, яхши одамларни учратдим, ишлаб пул топдим, ўзимни бизнесимни бошладим, уй, машина олдим, мана бугун миллионерга айландим, - деса
Дадаси жим қараб турганмиш.
Ўғли:
— Дада бирор нима десангизчи?, - деса
Дадаси:
— Сигарет қани?!, - дермиш
— Майлими микрофондан бир гапни эълон қилсам?
— Гапиринг, - дейишибди.
Отаси микрофонни ёқиб:
— Хайр кичкина зумраша! - деган экан.





